چتر خدا

شعرساز

شعرساز

وقتی چترت خداست 

بگذار ابر سرنوشت هر چقدر میخواهد ببارد

وقتی دلت با خداست …

بگذار هر کسی میخواهد دلت را بشکند

وقتی توکلت با خداست: …

بگذار هر چقدر میتوانند با تو بی انصافی کنند

وقتی امیدت با خداست: …

بگذار هر چقدر میخواهند ناامیدت کنند

وقتی یارت خداست: …

بگذار هر چقدر میتوانند نارفیق باشند

بگذار آسمان ببارد…

باکی نیست…

تو با خدا بمان

چون چتر خدا بزرگترین چتر دنیاست…

 

3 دیدگاه ها

  1. ناشناس گفت:

    شعر ساده بود.اما دلنشین.در این دوره و زمانه که در دل انسان های محدودی خدا چیز ترسناکی نیست. شعر اساسا خوب است اما اعتقادی که در پشت آن نهفته زیبا تر است. فقط حیف که کوتاه بود.برای از خدا گفتن دفتر ها لازم است.در میان عشق های زود گذر زمانه گاهی با خدا بودن چه شیرین تر است.حال من خوب شد.دیدم که خدا تنها نیست در میان دل های هنرمند.ممنون

  2. ناشناس گفت:

    یک بار دیگر نظرم را گذاشتم.نمی دانم چرا از نکار این عقیده ها نمی توان به سادگی گذشت.باز هم می گویم شعر ساده بود اما دلنشین.این باور از استحکام انسان خبر می دهد و با وجود آدمی آشناست.انگار قرار نسیت دست از سر شما بردارم.به عنوان یک نوجوان خام و بی تجربه می گویم به عنوان یک دوست این را بدانید بدون شک تمام دنیا مال شماست چون صاحبش مال شماست.و چقدر این را دیگران ساده لوحانه و مسخره می دانند اما این واقعیتی است آشکار.و سخت درست.ببخشید و باز هم ممنون.

  3. ناشناس گفت:

    قلب شما زیباست. و خدا زیباتر…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code

error: Alert: Content is protected !!