در باب تولد خیام
در باب تولد خیام
روزی که خیام به دنیا آمد سبزه ای بود تازه و نورسیده که از دل خاک برآمده بود
شبیه بسیاری در اردیبهشت...
اما شبیه بسیاری نبود یا بهتر بگوییم شبیه هیچکس نبود!
به آرامی بزرگ شد ولی خیلی زود درک کرد که جهان چیزی جز عشق و زندگی در لحظه نیست!
و تمام بود و نبود و هست و نیست کائنات دست در دست هم داده اند تا شما...
ادامه...
چگونه تصویر شاعرانه بسازیم؟ از دیدن جزئیات تا آفریدن یک جهان در چند سطر
چگونه تصویر شاعرانه بسازیم؟ از دیدن جزئیات تا آفریدن یک جهان در چند سطر
شعر از جایی جان میگیرد که زبان از گزارش ساده عبور میکند و چیزی را پیش چشم خواننده میگذارد. «غمگین بودم» یک خبر است؛ اما اگر شاعر بگوید «فنجان سرد شد و دستم هنوز دور آن مانده بود»، احساس از راه تصویر وارد میشود. تصویر شاعرانه همین تبدیل مفهوم به تجربهای دیدنی، شنیدنی یا لمسکردنی است.
در شعرساز، تصویرسازی را یکی از بنیادیترین مهارتهای شاعرانه میدانیم؛ مهارتی که هم در شعر کلاسیک و هم در شعر نو، فاصله میان جمله معمولی...
ادامه...
چرا رباعیات خیام هنوز تازهاند؟ خوانشی از مرگ، زمان و لذت زیستن
چرا رباعیات خیام هنوز تازهاند؟ خوانشی از مرگ، زمان و لذت زیستن
بعضی شعرها به زمان خودشان تعلق دارند و بعضی، هرچند در دل تاریخی دور به دنیا آمدهاند، همچنان با پرسشهای امروز ما نفس میکشند. رباعیات منسوب به خیام از همین جنساند. کوتاهاند، فشردهاند و اغلب در چهار مصراع، پرسشی را پیش میکشند که انسان قرنهاست از خود میپرسد: با گذر زمان، ناپایداری جهان و قطعیت مرگ چه باید کرد؟
در شعرساز، خواندن خیام فقط مرور چند رباعی مشهور نیست؛ ورود به جهانی است که در آن اندیشه و موسیقی، شک و...
ادامه...
نماد در شعر فارسی چیست؟ وقتی یک واژه بیش از خودش معنا دارد
نماد در شعر فارسی چیست؟ وقتی یک واژه بیش از خودش معنا دارد
در شعر، گاهی «باران» فقط باران نیست، «پرنده» فقط پرنده نیست و «شب» هم همیشه به معنای چند ساعت تاریکی نیست. شعر از همین لحظه آغاز میکند به چندلایه شدن؛ جایی که یک تصویر ساده میتواند تجربهای گستردهتر از خودش را حمل کند. این همان قلمرو نماد در شعر فارسی است.
در شعرساز، نماد را نه یک رمز جدولمانند، بلکه نشانهای میبینیم که معنا را باز میکند، نه اینکه آن را ببندد. نماد خوب خواننده را به یک پاسخ واحد مجبور...
ادامه...